Rozerwana łąkotka – operować czy rehabilitować?

Z cyklu „Pomimo rehabilitacji pacjent się poprawia”

Jakiś czas temu pisałem co zrobić gdyby przydarzył Ci się „Zerwany ACL? Dlaczego (nie)warto poddać się operacji.” Dziś chciałbym przytoczyć wyniki jakie ukazały się w ostatnim numerze The New England Journal of Medicine. Badanie przeprowadzono na grupie 351 pacjentów (w wieku od 45 lat), u których stwierdzono rozerwanie łąkotki w obrazie rezonansu magnetycznego. Dodatkowym kryterium była obecność zmian zwyrodnieniowych, oraz nie ustępujące objawy związane z rozerwaniem łąkotki, niezależnie od stosowanych leków, ćwiczeń czy ograniczenia aktywności fizycznej. Pacjenci losowo podzieleni na 2 grupy, poddani byli wyłącznie rehabilitacji lub operacji oraz rehabilitacji. Jako narzędzie badawcze wykorzystano kwestionariusz the Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (osoby subskrybujące newsletter znajdą go na liście bonusów), który ocenia jakość życia. Wyniki zebrane kolejno po 6 i 12 miesiącach nie wykazały istotnych statystycznie różnić pomiędzy badanymi grupami. Jakość życia pacjentów będących w grupie operowanej poprawiła się w kwestionariuszu o 20,9 punktu (w skali 100 punktowej), w porównaniu do grupy wyłącznie rehabilitowanej, w której zanotowano poprawę rzędu 18, 5 punktu. Koniecznie muszę tu jednak dodać, że 30% (51 pacjentów) spośród grupy wyłącznie rehabilitowanej, podjęło decyzję o poddaniu się operacji po zakończeniu badań.

Zostaw komentarz

*

* Oznacza wymagane pole